I swiat, ktory ja pochlania, bo nie ma dnia, nocy tez co by inna bajke wykminily.. Splywaja kawalki po scianach, jak zimne uczucie co zapomnialo patrzec w tyl.. Splywaly w dol.. Zaginely w supermasywnej czarnej dziurze.
Subscribe to:
Post Comments (Atom)
No comments:
Post a Comment